De mogelijkheden in mijn polletje moeten gezien worden als 'main reasons'.
Het is overigens wel grappig dat zowel jij, Ruler, als ik zelf al combinaties maken van de verschillende mogelijkheden:
E. alle redenen samen, dus A+B+C+D;
F. redenen A+B;
G. ?????

Wie komt er met de volgende mogelijkheid en de achterliggende motivatie?

Een combinatie van alles + wat masochisme om toch die laatste trophy + platinum te halen...

Sora_Lizard wrote:Het volgende zou wel een onderwerp kunnen zijn van een zin/onzin verhaaltje bij de samenvatting. Daar ik het tegen die tijd toch wel vergeten ben nu maar alvast een schot vooraf:

Bij meerdere mensen, incluis mezelf, vraag ik me wel eens af of men

A. nu gamet om het plezier van het je storten in een fantasiewereld;
B. gamet om de virtuele beloningen in de vorm van trophy's;
C. gamet om de nog virtuelere statistieken in de vorm van lijstjes;
D. of omdat men gewoon verslaafd is?

Leuke stelling! Voor mij:
A: jazeker!
B: niet echt. Leuke toevoeging en als de keuze tussen 2 gelijkwaardige games gaat om te spelen zal het mijn keuze beïnvloeden i.p.v. dat dit door andere details als 'leukere cover art' o.i.d. zou worden bepaald
C: nee
D: absoluut!

So, I guess G is A + D?

ABD. C niet omdat het geen factor is waarom ik meer ga gamen. Als ik een trophy wil ga ik langer opblijven tot ik hem heb, als de virtuele wereld aangrijpend is kan ik niet stoppen met gamen en als ik paard dagen niet speel of niet genoeg naar mijn zin wordt ik ambetant
De lijstjes hier zijn een leuke toevoeging maar ik ga niet games laten of raprap game afwerken voor de update want heb toch nog iets in men hoofd van aah dan heb ik volgende maand er wel weer 3 (South park, ghost recon en lego dc zijn bijna af voor december ).

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

A omdat ik doe aan escapisme en games zijn kunst.
B omdat ik een plat hunter ben en je dus eerst alles trophies moet halen voor die ene begeerde. Om trophies zelf geef ik weinig zoals DLC of optionele waar je extra voor moet betalen.
C omdat ik enkel een completionist ben en alles uit een game wil halen voor het geld/tijd. Aan de andere kant zijn vele statistieken ook onbereikbaar voor mij dus daar geef ik niks om en ben ik realistisch in.
D omdat ik merk dat het toch dopamine geeft als ik die controller vast heb het voelt vertrouwd en maakt me goedgezind. Maar soms maanden aan een stuk niet gamen door tijdgebrek of andere bezigheden/verplichtingen/werk is ook realiteit. Zoals met alcohol, weken geen druppel of uit principe/verantwoordelijkheidsgevoel, maar bij een goede gelegenheid vol gaan en bezopen gaan slapen.

Sora_Lizard wrote:Het volgende zou wel een onderwerp kunnen zijn van een zin/onzin verhaaltje bij de samenvatting. Daar ik het tegen die tijd toch wel vergeten ben nu maar alvast een schot vooraf:

Bij meerdere mensen, incluis mezelf, vraag ik me wel eens af of men

A. nu gamet om het plezier van het je storten in een fantasiewereld;
B. gamet om de virtuele beloningen in de vorm van trophy's;
C. gamet om de nog virtuelere statistieken in de vorm van lijstjes;
D. of omdat men gewoon verslaafd is?

A. Ja, daar draait het bij mij in elk geval voor een groot deel om.
B. Nee, al is het wel af en toe geinig om net die ene trophy te scoren.
C. Nee, al moet ik wel zeggen dat ik mij erger aan mijn lage completion. Wellicht is dat voor mij de motivatie om wat oudere games nogmaals op te pakken en deze meer uit te spelen.
D. Wil je een eerlijk antwoord of een sociaal wenselijke?!

billie91 wrote:A. Ja, daar draait het bij mij in elk geval voor een groot deel om.
B. Nee, al is het wel af en toe geinig om net die ene trophy te scoren.
C. Nee, al moet ik wel zeggen dat ik mij erger aan mijn lage completion. Wellicht is dat voor mij de motivatie om wat oudere games nogmaals op te pakken en deze meer uit te spelen.
D. Wil je een eerlijk antwoord of een sociaal wenselijke?!

Een prachtige wedervraag!

Ik denk dat de omgeving medebepalend is voor wat sociaal wenselijk is. Op een verjaardagsfeestje in aanwezigheid van je ouders en grootouders zou dat wel eens heel anders kunnen uitvallen dan hier op het forum. Er van uit gaande dat je ouders hier niet mee lezen.

Met vrienden onder elkaar, hier dus, lijkt me een eerlijk antwoord op zijn plaats.

Nou, vooruit maar weer. Ik weet bij mezelf dat het geen verslaving is omdat ik er niet perse naar verlang en er ook bij weg kan blijven. Ik kan gerust wekenlang niet gamen en daarna er weer dagenlang weer keihard mee bezig zijn. Het hangt van de game af, maar ook persoonlijke omstandigheden spelen mee. Werk, prive etc. spelen een grote rol. Al met al blijft een hobby waar ik veel tijd en energie in kan steken, maar ik kan er dus ook prima bij weg blijven.

Dank voor je eerlijke antwoord. Het is dat ik nu vervelende bijverschijnselen bemerk in mijn linkerduim, een soort van kramp in de muis, die mij weerhouden van gamen. Maar normaal gesproken is de situatie bij mij vergelijkbaar met die van jou Billie. Ik kan heel lang wegblijven van gamen tot ik weer eens in een game terechtkom waar ik niet meer van kan loskomen. Ik game dan bijna dag en nacht en kan dan leven op koffie en bammetjes met pindakaas tot de game uit is, inclusief alle trophy's!
Een soort van parttime verslaving dus.

Ik vind dat wel een mooie benaming, parttime verslaving. "Nee, ik heb geen probleem, ik ben parttime verslaafd!"

En sommige mensen zijn dol op zoveel games dat ze een fulltime job hebben aan het parttime verslaafd zijn.

Kan mij hier wel in vinden. Voor de nieuwe CoD heb ik zelfs een dag verlof genomen en de vrouw gewaarschuwd: dit weekend moet je mij niets vragen, de nieuwe CoD is uit! Gelukkig begrijpt mijn vrouw dat dan
Maar als ik vergeleek met het aantal uur wat ik vroeger speelde en nu, dag en nacht verschil. Kan gerust een periode zonder gamen, maar eens ik terug de tijd heb kan ik daar zo mijn deugd van hebben om een dag niets anders te doen dan gamen!

Vroeger besteedde ik veel meer tijd aan gamen, echt veel meer. Het nu rustiger, maar dat komt met de leeftijd en het hebben van een baan etc. Prioriteiten verschuiven naar belangrijkere zaken, dat is nou eenmaal een feit. Waar ik vroeger zo meer dan 10 uur achter elkaar kon gamen, heb ik nu hoogstens een paar uur de tijd op een dag. Dat is ergens wel zonde, maar zorgt er wel voor dat ik langer met een bepaalde games kan doen. Maar echt in een game verdiepen, dat komt steeds minder voor.

Voila ik begrijp je Billie. En bij mij is er dan avonds minder motivatie om verder te doen met een game omdat de "beleving" dan precies ontbreekt. Een uurtje in een groot verhaal vind ik echt verschrikkelijk. Net als je goed bezig en er terug "in" zit moet je alweer stoppen omdat je s' anderendaags nu eenmaal verplichtingen hebt.

Sora_Lizard wrote:

En sommige mensen zijn dol op zoveel games dat ze een fulltime job hebben aan het parttime verslaafd zijn.

hhmmm da ken ik van ergens ahja mezelf altij bezig me x aantal games tegelijk omdak zoveel wil spelen