Je blijft er maar mee strooien!

paveman wrote:Je blijft er maar mee strooien!

Ik weet verder niets te schrijven . . .

Niels staat aan de bar en er staat een prachtige meid naast hem. Op een gegeven moment kijkt ze naar zijn horloge en zegt:
"Jemig! Wat een mooi horloge is dat!"
"Ja," zegt Niels, "ik kan er mee faxen, e-mailen, SMS-sen, internetten en ik kan er zelfs mee zien dat je geen slipje aan hebt!"
Boos geeft de vrouw hem een knal voor z'n kop.
"Ik heb wél een slipje aan," gromt ze.
"Oh shit," zegt Niels vervolgens, "dan loopt hij weer een uur voor!"

We hadden ons klaargemaakt om te vertrekken naar het oudejaarsfeest.
We lieten het nachtlichtje branden, zetten het antwoordapparaat aan,
hingen een handdoek over het kooitje van de parkiet en lieten de kat uit.
We belden een taxi ... en toen deze er aan kwam gingen we naar buiten.
Maar zodra we buiten kwamen schoot de kat terug naar binnen.
We wilden haar niet binnen sluiten daar ze het op de parkiet gemunt had.
Mijn vrouw ging al in de taxi zitten terwijl ik achter de kat aan moest.

De kat rende de trap op en ik zette de achtervolging in.
Mijn vrouw, die in de taxi zat te wachten, wou niet dat de bestuurder wist dat het huis verlaten zou zijn vannacht.
Dus zei ze tegen de chauffeur: " Hij is nog even naar boven om mijn moeder een goede nacht te wensen...."
Wat later stapte ik uiteindelijk ook in de taxi: " Sorry dat het zo lang duurde," zei ik, "maar die stomme trut had zich verstopt onder het bed. Ik heb haar met een kapstok moeten porren om haar er onder uit te krijgen. Dan wou ze weglopen maar ik heb haar bij haar nekvel gegrepen. Toen heb ik haar in een deken moeten draaien om te voorkomen dat ze me zou krabben! Maar 't is gelukt, ik heb haar uiteindelijk beneden gekregen en in de kelder gesmeten! Hopelijk schijt ze vannacht weer niet op de aardappelen!"

Er viel een oorverdovende stilte in de taxi...

Vader: “Jantje, laat me je rapport eens zien!”


Jantje: “Dat kan niet, ik heb hem aan een vriend geleend,
die wilde zijn ouders eens flink laten schrikken!”

Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen. En omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn, moet de nieuwe medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen.

De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris vraagt of hij tot 10 kan tellen.
"Ja, natuurlijk," antwoordt de man "10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0"
"Ja goed," zegt de notaris, "maar kun je dat ook vooruit?"
"Nee," is het antwoord, "Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt
en daar telden we altijd zo"
"Niet geschikt ! Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b. even de volgende naar binnen."

De volgende sollicitant, als hij gevraagd wordt of hij tot 10 kan tellen zegt:
"Jazeker, 1, 3, 5, 7, 9, 10, 8, 6, 4, 2. !"
“Ja, maar kunt u niet van 1 tot 10 tellen in de normale volgorde?"
"Nee," zegt de man, "Ik ben postbode geweest en zo heb ik altijd geteld als ik de huisnummers naliep."
"Bedankt en tot ziens, de volgende a.u.b.!"

De notaris weer, "Kunt u tot 10 tellen ?"
De derde kandidaat: "Zeker, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10."
"Dat is geweldig, waar hebt u hiervoor gewerkt ?"
"Nou, bij de gemeente."
"Bij de gemeente? Daar sta ik van te kijken. Zeg eens, niet dat het nodig is, maar kunt u ook
verder tellen dan 10?" sprak de notaris.

"Maar natuurlijk, boer, vrouw, koning, aas!"

Wat denkt een Belg als hij zich uitkleed voor de spiegel?

Antwoord: Wie zal het eerst klaar zijn, hij of ik?

Een man liep 's avonds laat alleen naar huis en ziet een vrouw in de donkere schaduw staan.
"Vijfentwintig euro", fluistert ze.
De man, die nog nooit iets met een prostitué te maken had gehad, besloot in een opwelling om op het voorstel in te gaan. Samen verdwenen ze in de bosjes.

Ze waren net een paar minuten bezig, toen en politieagent plotseling met zijn zaklamp op het vrijende paar scheen.
"Hallo, wat zijn jullie hier aan het doen?" vroeg hij op strenge toon.
"Oh, ik ben met mijn vrouw aan het rommelen"
"Sorry," zei de agent, "dat wist ik niet".
"Ik ook niet", zei de man, "totdat u met die verdraaide lamp in haar gezicht scheen."

"Ik heb pas in de krant gelezen dat een mens om in leven te blijven drie kilo zout per jaar nodig heeft," vertelt zij.
Hij schuift zijn soep van zich af en zegt: "Maar niet alles in één keer, schatje!"

Sora_Lizard wrote:Nieuwe dag, nieuwe kansen . . .


In een klein dorpje in Ohio, schrijft een oude vader aan zijn enige zoon, die in de gevangenis zit:

"Beste Jack,
Ik zal dit jaar in mijn moestuin geen aardappelen en groenten kunnen planten. Ik heb geprobeerd, maar het spitten valt me te zwaar. Gewoonlijk hielp je me daarbij, maar ja... Groeten, je vader."

Een paar dagen later, antwoord uit de gevangenis:

"Beste Pa,
spit in hemelsnaam niet in je moestuin! Daar heb ik de LIJKEN begraven.
Groeten, Jack."

Als gevolg van de censuur op de gevangenisbriefwisseling, staan een paar dagen later de FBI en lokale politie aan het huis van de oude man, en graven de hele tuin ondersteboven, op zoek naar de lijken. Er wordt niets gevonden, de politiemensen verontschuldigen zich bij de man en vertrekken.

Dag later, opnieuw een brief uit de gevangenis:

"Beste Pa,
blij met de tuin?
Groeten, Jack."

Ik heb deze gewoon in een klantbespreking gebruikt, gisteren.
Kwam iets in die richting ter sprake en moest hier gelijk aan terugdenken (ja, ik lees ze daadwerkelijk echt allemaal Frans! )

Hahaha, prachtig!

Dat is dan wel weer een nieuwe waard:


Een inbreker verschaft zich op een avond toegang tot een huis. Hij schijnt met zijn zaklantaarn rond, op zoek naar waardevolle spullen als hij een stem in het donker hoort zeggen:
"Jezus weet dat jij hier bent"

Hij schrikt zich een ongeluk, dooft de zaklantaarn en blijft doodstil staan. Wanneer hij niets meer hoort, schudt hij zijn hoofd en gaat verder met het zoeken naar waardevolle spullen.

Net als hij de stereo losgekoppeld heeft hoort hij heel duidelijk:
"Jezus weet dat jij hier bent"

De inbreker schrikt zo hard dat zijn hart in zijn keel klopt. Maar hij wil weten waar die stem vandaan komt en schijnt met de zaklantaarn door de kamer op zoek naar de stem.

Eindelijk in de hoek van de kamer ziet hij een papegaai.
"Zei jij dat?" vraagt hij aan de papegaai.
"Ja" antwoordt de papegaai. "Ik wil je waarschuwen dat hij jou in de gaten houdt"!
De inbreker is gerustgesteld en zegt "Mij waarschuwen en wie ben jij dan eigenlijk?"

"Moses", antwoordt de papegaai.
"Moses?" de inbreker lacht. Wat voor soort mensen noemen een vogel Moses?”
"Dezelfde mensen die hun rottweiler Jezus noemen!"

Ik volg het hier ook nog allemaal, fantastisch

Als een vrouw zwanger is, krijgt ze vaak een bemoedigend klopje op de buik, met de opmerking: Hartstikke goed, meisie"
"Maar niemand klopt er dan eens even op de man z'n klokkenspel, zeggend: Goed werk man!"

Conclusie:
Het werk van mannen, wordt slecht gewaardeerd.

Sora_Lizard wrote:Als een vrouw zwanger is, krijgt ze vaak een bemoedigend klopje op de buik, met de opmerking: Hartstikke goed, meisie"
"Maar niemand klopt er dan eens even op de man z'n klokkenspel, zeggend: Goed werk man!"

Conclusie:
Het werk van mannen, wordt slecht gewaardeerd.

Volgens mij ken ik deze mop al...

minermb wrote:

Sora_Lizard wrote:Als een vrouw zwanger is, krijgt ze vaak een bemoedigend klopje op de buik, met de opmerking: Hartstikke goed, meisie"
"Maar niemand klopt er dan eens even op de man z'n klokkenspel, zeggend: Goed werk man!"

Conclusie:
Het werk van mannen, wordt slecht gewaardeerd.

Volgens mij ken ik deze mop al...

Je bedoelt ermee te zeggen dat het jou als positieve uitzondering wel is overkomen?

On a sidenote bij die mop.

Ik koop ALTIJD iets voor de vader bij een bevalling.
Die worden inderdaad meestal vergeten