Je hebt mensen die niet gamen, sporadisch gamen, veel gamen of alleen maar gamen. En wat maakt het uit? Het belangrijkste is dat je plezier hebt en blij bent met hoe het loopt.
Ik game soms een week niet en soms elke dag 2 uur. Het hangt er echt van af.
Als het goed weer is ga ik vaak sporten ipv playstation op te starten. Soms heb ik ook gewoon geen zin om te gamen en hou ik mij bezig met uitgebreid koken, netflixen,... Andere dagen wil ik alleen maar gamen, dusja
Ik ben wel eerder iemand die volledig voor de verrassing gaat bij het opstarten van een nieuwe game. Ik zoek dan ook nooit iets op voor ik de game begin. Dit betekent dan inderdaad wel dat ik praktisch nooit voor een platinum ga, tenzij het een game is waar ik blijkbaar het meeste zelf behaal zonder iets op te moeten zoeken of op voorhand rekening mee moet houden. Het laatste voorbeeld daarvan was borderlands 3.
Ik merk ook dat ik een afweging maak van de tijd die een trophy nodig heeft. Zo had ik eerst bij borderlands geen zin om 2 uur dezelfde minigame opnieuw en opnieuw te proberen, dus doe ik dat dan ook niet. Tot ik dan las dat er een andere manier was, maar dan moest ik wel 2 uur een gun farmen. Dat duurde dus even lang, maar toch vond ik dat dan plots oké.
) en kijk eens of je afkick kenmerken van verslaving vertoont want dat idee geef je me. Sorry voor deze harde uitspraak ik kan ook totaal fout zitten en bedoel het beste hé uit milde bezorgdheid. 
Heb zelf ook weinig 'echte' vrienden, maar fietsen is mijn enige sport en dat doe ik wel in team of incognito bij een groep aansluiten, maar nu uiteraard solo door de crisis.
